Melig

Daan, met blinkende oogjes dicht met zijn warme lijfje tegen me aangedrukt in bed en wijzende handjes in de lucht: “Ik hou van je naar omhoog langs de buis van de chauffage over het plafond tot aan de lamp door de hele kamer en dan door het raam naar buiten naar het spreciaal (lees provinciaal) domein en dan bij Warre en Lotte in hun tuin en dan helemaal in de lucht tot aan de maan en de sterren en de zon en dan hééélemaal tot aan het einde van de wereld daar bij de wolken en dan nog eens helemaal rond de wereld en dan in onze keuken aan de tafel en ook aan die buis van de chauffage en dan helemaal tot aan de trap en dan nog eens helemàààl de hele weg terug, en zoveel hou ik van je!”
(En… zo wordt dat elke dag langer… <3)